Interview met comedian Hank

HankComedyWeb interviewt comedian Hank

Hank is een Utrechtse comedian die tevens lid is van het comedygezelschap Comedyhuis en is energiek, sympathiek en bij vlagen confronterend. Daarnaast is deze creatieve duizendpoot ook zanger, tekstschrijver, initiator, podiumartiest, presentator, publieksmenner, documentaire- en tv-programmamaker. Als een soort lopende ideeënfabriek blijft zijn brein creativiteit spuien. Als stand up comedian is hij onder andere in 2003 finalist van het allereerste Stand Up Comedy Concours, onderdeel van het Amsterdams Kleinkunst Festival, wint hij in 2006 niet alleen de eerste Komiekaze Kup en de Host Award van het Utrechtse Uur U en in 2008 staat hij in de finale van het Parkstad Cabaret Festival. Hank staat bekend om zijn rake en soms zelfs bijna pijnlijke constateringen.

ComedyWeb interviewde verschillende professionele stand-up comedians om een beter beeld te krijgen van de Nederlandse comedy scene.Hieronder het resultaat van het interview met Hank.

1. Wanneer stond je voor het eerst op het podium?
Eind 2002, begin 2003: na 1x open mic gedaan te hebben in Toomler op weg naar huis poster gezien
met oproep voor comedians voor het allereerste Stand Up Comedy Councours van het Amsterdams
Kleinkunst Festival. Mezelf aangemeld en uiteindelijk de finale gehaald. Tijl Beckand zat toen in de
zaal en heeft me geboekt voor Lowlands als MC/host (2003 en 2005) en verschillende grote
(internationale) festivals. Dat ik dat daarna niet vaker voor hem heb gedaan, komt misschien omdat
ie vond ik ‘m begon te overtreffen.

2. Wat maakte dat je verder wilde als comedian en betekende voor jou de omslag van amateur naar
professioneel?
Ligt eraan wat je bedoelt met ‘amateur’ en ‘professioneel’. Je kunt zeggen dat ik nog steeds amateur
ben, want mijn hoofdinkomsten haal ik uit mijn werk als televisieprogrammamaker. Maar je kunt me
ook ’n professional noemen, omdat ik binnen mijn eenmanszaak ook als comedian te boek sta,
daarmee een aardig inkomen uit weet te halen (kan altijd meer) en zelden onbetaalde optredens doe
(hooguit als vriendendienst of als ik iets wil uitproberen). Professionalisering – ook binnen de comedy
– betekent voor mij, dat je een bepaald doel hebt uitgestippeld om een hoger niveau te bereiken. En
nu je het zegt, dat moet ik ook eens gaan doen.

3. Wat vind je het aller leukste aan op het podium staan?
Het contact met het publiek en de lach die daaruit voortkomt. En het geouwehoer met collega’s
backstage. En dat je er lekker uit bent. Ik heb ook heel lang in de muziek gezeten. Dat was ook leuk,
maar dat gesjouw met instrumenten en dat haalde op een gegeven moment bij mij het pluzier uit het
maken van muziek. Bij comedy stap je in de auto (ik haat openbaar vervoer), arriveer je op de locatie,
doe je een drankje, klets met barpersoneel, chill je ff backstage, ga je nog ff relaxed schijten en dan ga
je vlammen. En na afloop klets en drink je nog wat na en dan hup naar huis. Dus niks gesjouw en
flightcases. Het enige wat ik wel mis bij comedy zijn de groupies.

4. Wat maakt voor jou iemand een goede comedian?
Meerdere criteria. In willekeurige volgorde: ik moet er zelf om kunnen lachen, ze moeten me
verrassen, ze moeten prettig in de omgang zijn off stage (hoewel de meeste comedians vaak een
bepaalde tick hebben, die ze voor “normale mensen” wat awkward maken), ze moeten me zo nu en
dan het gevoel geven dat ik denk “Fuck, ik wou dat ik die grap had bedacht” en een bepaalde
eigenheid (dat maakt iemand namelijk uniek). Met dit laatste bedoel ik: met grappen komen,
waarvan het zo logisch is dat jij de enige bent die die bewuste grappen kan maken. Zo ben ik een
groot fan van de dead pan-stijl (dat hele droge en vaak bestaande uit oneliners). Ik vind dat zo
fantastisch, maar vooral ook omdat ik dat zelf helemaal niet kan (maar wel zou willen kunnen).
Misschien past het gewoon niet bij mij, waardoor ik dus vaak het beste bij de ander vind passen. Je
kunt daar vaak een soort proef op de som doen: neem een goeie grap die je kent van een comedian
en bedenk dan bij wie die grap ook zou passen. Dat kan als het gaat om een bepaalde stijl, maar
zodra je het niet lukt om jezelf te overtuigen dat een ander die grap ook kan doen, is het dus uniek
voor die eerste comedian. Dat bedoel ik dus met die eigenheid. En wat ik ook belangrijk vind voor een
comedian: blijf altijd open staan voor andere tips, en als je het er niet mee eens bent, kom dan ook
met een verrekt goed argument. En er zullen zeker nog meer criteria zijn die ik nu ff niet kan
bedenken, maar ja, bedenk zelf ook eens wat zeg.

5. Kun je het verschil omschrijven van een optreden in een café setting of theaterzaal?
Het zijn echt twee verschillende werelden. Een kroeg is al snel intiemer, omdat je dichter op de
mensen staat. Maar het is ook zwaarder, omdat je jook moet kunnen omgaan met ‘storende’
elementen, zoals: rumoerigheid (bv van barpersoneel), publiek dat toevallig binnenkomt (als het
gratis entree is) en dus in principe niet hoofdzakelijk voor de comedy komen, vaak minder ideale
technische omstandigheden (geluid en licht laat vaak te wensen over) en regelmatig het ontbreken
van een backstage (om ff tot rust te komen komen) en meestal is de setting van het publiek niet altijd
even lekker (stoeltjes om tafeltjes, zodat niet iedereen automatisch naar jou toe gericht is). Een groot
podium hoeft niet persé een (groot) theater te zijn, maar als je idd in een theaterachtige setting zit
zijn de technische voorwaarden vaak wel okee. Ook het publiek komt ook echt voor de comedy (maar
dat geldt ook voor een kroeg waar je entree betaalt). Nadeel is wel dat je soms het publiek niet ziet
vanwege de toneellampen en zitten ze wat verder van je vandaan. Toch zeg ik niet dat een kroeg
minder leuk is dan een theater c.q. groot podium of andersom. Dat moet je echt per geval bekijken. Je
kunt ook als comedian een mindere dag hebben, ongeacht waar je speelt. Het gaat erom dat je op
elke plek je best moet doen. Uiteraard zolang er op de locatie  aan de basisvoorwaarden is voldaan
(goed geluid, goed licht, een verhoogd podium, goede stoelensetting en goeie pr, zodat mensen
weten wat ze te wachten staat). Dus vraag me niet op wat voor ’n locatie ik het lief sta. O shit, dat
heb je dus net wel gedaan. Anyway, ook niet te vergeten: er wordt gezegd dat je als comedian nooit
de schuld aan het publiek mag geven voor een slecht optreden. Dat is waar en ook niet waar. Waar:
het publiek zal alleen lachen als je ze met je verhaal weet in te pakken, dus dat is jouw
verantwoordelijkheid als comedian. Niet waar: op gratis locaties (lees: kroeg e.d.) hoeft het publiek
niet persé voor jou of voor comedy überhaupt te komen, dat wil gewoon zuipen en met elkaar kletsen.
Als ze niet om je optreden kunnen lachen (in de goeie zin van het woord) wil dat niet meteen zeggen
dat je het slecht doet. In dat geval ligt het wel aan (dat deel van) het publiek. Vind ik. Fuck you.

6. Wat zijn de voordelen van een carrière als stand-up comedian en wat de mindere kanten?
Plus: de energie die je krijgt van de lach van het publiek. Min: kutlocaties die ook nog eens slecht
betalen (en niet aan de hierboven genoemde basisvoorwaarden voldoen) en dat je vaak een grap
moet vertellen als je ergens iemand tegenkomt die erachter komt dat je comedian bent. Plus/min:
onderweg in de file staan. Vooraan.

7. Hoe zie jij de Nederlandse comedy scene vandaag de dag?
Positief is dat het echt overal gebeurt. Maar zoals Cruijff zegt: elk voordeel heb z’n nadeel. Er zijn nu
zoveel van die zogeheten open podia plekken, dat het publiek het idee krijgt, dat dat stand-up is. Dan
zien ze mensen optreden die net begonnen zijn. Als de mensen in het publiek op die manier voor het
eerst kennismaken met comedy en die rookies niet leuk vinden, denken ze dat alle comedy zo is en
komen ze niet meer, ook niet naar goeie comedians. Ook denken kroegeigenaren dat comedians wel
voor niks willen optreden en gaan dus ook niet betalen voor ervaren comedian (tenzij dat hele
bekende namen zijn). Je ziet dat ook steeds meer mensen zelf van die open mics organiseren en
comedians vragen om op te treden voor wat extra drank. Tuurlijk, comedy is leuk om te doen, maar
als jet het als professional beschouwt is dat ook gewoon werk en daar dien je dus ook navenant voor
betaald te worden. Maar los van dit alles vind ik het top om te zien, dat er overal van die collectiefjes
ontstaan. Dat is goed, want je moet als comedian altijd blijven sparren. En dat gaat nou eenmaal
beter als je regelmatig met elkaar als collectief optrekt. Tip: ga niet denken dat jouw collectief de
wijsheid in pacht heeft. En als je dat niet gelooft ben je gek.

8. Tot slot, Wat maakt het zo leuk om comedian te zijn in Nederland en wat zijn de mindere kanten
van het vak?
Om te beginnen zie ook vraag 6. Maar in het algemeen maakt het niet uit in welk land je comedian
bent: het is gewoon vet om te doen! Het vergt wel wat investering van je (in tijd en geld), maar het
nadeel is dat voor velen het laatste weinig tot niets oplevert (zie ook door wat ik zeg onder vraag 7).
Ik ken in het circuit een boel steengoeie comedians (minstens 4 jaar bezig) en goeie nieuwe talenten,
maar alleen een handjevol kan er ook fulltime van leven. En dan nog, zij die het als hoofdberoep
hebben, moeten er daarnaast toch ook andere dingen bij doen om de huur te betalen en dat extra
plakkie kaas op je brood te kunnen kopen. Ik zeg daarmee niet dat ik mezelf een goeie comedian vind
(er zijn genoeg betere), het jammere is alleen dat het gros dat net is begonnen dat wel van zichzelf
vindt. Dat is hun goed recht, maar als je dan vraagt waar, hoevaak en hoelang ze al spelen krijg je als
antwoord “op open podia”, “zo vaak als ik kan” en “ik doe het al een jaar”. En op het moment dat ze
jou tips gaan geven, dan glimlach ik altijd, knik ja en denk van binnen “wat ben ik toch een ouwe lul”.
Wel mag ik heel stoer zeggen, dat ik ook regelmatig in het buitenland speel, dan wel met
buitenlandse comedians optreed. En het gave daarvan is dat je zowel de overeenkomsten als de
verschillen ziet. Elke nationale scene verbroedert snel met de andere. En het leuke van de verschillen
(zo zijn Amerikanen vaak heel erg met politiek bezig, Belgen zijn meesters in de dead pan-stijl, Britten
zijn heerlijk onderkoeld, Scandinaviërs hebben een heel aparte kijk op de wereld, Indiërs zijn erg seks-
georiënteerd, Duitsers zijn… tja, Duits) is, dat juist die voor verbroedering zorgen. En dan haal je goeie
comedians er ook altijd uit: die willen van de andere leren. De kracht van de Nederlandse
comedywereld, is dat die zo divers is. Je zou kunnen zeggen, dat onze scene een verzamelbak is van al
die stijlen die per stuk over de andere landen is verdeeld. Dus ik denk dat je als comedian het beste
ook hier in Nederland kunt beginnen, omdat je dan van alle stijlen kunt proeven en zo onderzoeken
wat je het beste ligt. En omdat Fins wel een hele moeilijke taal is om te leren.

Voor het volledige artikel van ComedyWeb over stand-up comedy in Nederland klik >> hier <<

(c)ComedyWeb

Interview met comedian Hank
Beoordeel deze pagina